O nas
Witam w domowej hodowli kotów rasy Devon Rex.
To nie ja wybrałam Devonki tylko los tak chciał (za co jestem mu naprawdę wdzięczna), że w moim domu zamieszkał:
- po pierwsze kot (a nie pies, jak zawsze myślałam, ale jeszcze nic straconego :)
- po drugie Devonek (kiedyś nie miałam nawet pojęcia, że takie stworzenia są na tym świecie).
Szukałam w internecie ciemnego, brązowego kotka (ideałem był sobolowy kot burmański), a znalazłam czarną szylkretkę, czyli Destę. Zresztą Desta okazała się w końcu niebieską szylkretką, przy czym jest pointką i to wszystko powoduje, że jej futro jest w rzadko spotykanym kolorze (mieszanina szarości i rudego w różnych odcieniach), ale na pewno nie jest brązowa.
Charakter też jakby nie taki do końca koci...
Devonek (koniecznie z dużej litery, nie sposób nawet myśleć, mówić i pisać, o Kimś Takim z małej litery) to sprawa poważna. Kiedy się pojawi w domu, to już nie można wyobrazić sobie życia codziennego bez jego "wszędobylnej" obecności. Można ewentualnie myśleć o kolejnym Devonku, tak jak to jest w moim (i wielu innych posiadaczy Devonków) przypadku...
Tak, zdecydowanie potwierdzam, że Devon uzależnia.
Mogę powiedzieć wiele ciepłych słów o tym stworku: jest ooogromnie towarzyski, ma pod kontrolą całe mieszkanie i wszystkich domowników (nie jest kanapowcem, co to, to nie), uwielbia sprawdzać wszystko i uczestniczyć we wszystkim, co się dzieje. Jest prawie zawsze chętny do zabawy. No chyba, że akurat postanowił pospać na dekoderze telewizji satelitarnej i nie jest zadowolony, że ktoś znowu bierze go na ręce i zachwyca się przemiłym futerkiem i wielkimi oczami. Tak na marginesie powodów do zachwytu zawsze jest wiele, coraz to nowe.
Mój Devonek potrzebę odpoczynku daje do zrozumienia delikatnie, ale zdecydowanie. Spokojnie i godnie znika w swojej budce na szafie w sypialni, żeby za jakiś czas wrócić ponownie do zabawy, głaskania i przytulania się.
Mogłabym jeszcze wiele pisać o Devonkach...
Ale dopiero, kiedy Devonek zamieszka z domu, każdy kto chce mieć prawdziwego przyjaciela przekona się, że podjął właściwą decyzję udzielając kredytu zaufania Devonowi.
To nie ja wybrałam Devonki tylko los tak chciał (za co jestem mu naprawdę wdzięczna), że w moim domu zamieszkał:
- po pierwsze kot (a nie pies, jak zawsze myślałam, ale jeszcze nic straconego :)
- po drugie Devonek (kiedyś nie miałam nawet pojęcia, że takie stworzenia są na tym świecie).
Szukałam w internecie ciemnego, brązowego kotka (ideałem był sobolowy kot burmański), a znalazłam czarną szylkretkę, czyli Destę. Zresztą Desta okazała się w końcu niebieską szylkretką, przy czym jest pointką i to wszystko powoduje, że jej futro jest w rzadko spotykanym kolorze (mieszanina szarości i rudego w różnych odcieniach), ale na pewno nie jest brązowa.
Charakter też jakby nie taki do końca koci...
Devonek (koniecznie z dużej litery, nie sposób nawet myśleć, mówić i pisać, o Kimś Takim z małej litery) to sprawa poważna. Kiedy się pojawi w domu, to już nie można wyobrazić sobie życia codziennego bez jego "wszędobylnej" obecności. Można ewentualnie myśleć o kolejnym Devonku, tak jak to jest w moim (i wielu innych posiadaczy Devonków) przypadku...
Tak, zdecydowanie potwierdzam, że Devon uzależnia.
Mogę powiedzieć wiele ciepłych słów o tym stworku: jest ooogromnie towarzyski, ma pod kontrolą całe mieszkanie i wszystkich domowników (nie jest kanapowcem, co to, to nie), uwielbia sprawdzać wszystko i uczestniczyć we wszystkim, co się dzieje. Jest prawie zawsze chętny do zabawy. No chyba, że akurat postanowił pospać na dekoderze telewizji satelitarnej i nie jest zadowolony, że ktoś znowu bierze go na ręce i zachwyca się przemiłym futerkiem i wielkimi oczami. Tak na marginesie powodów do zachwytu zawsze jest wiele, coraz to nowe.
Mój Devonek potrzebę odpoczynku daje do zrozumienia delikatnie, ale zdecydowanie. Spokojnie i godnie znika w swojej budce na szafie w sypialni, żeby za jakiś czas wrócić ponownie do zabawy, głaskania i przytulania się.
Mogłabym jeszcze wiele pisać o Devonkach...
Ale dopiero, kiedy Devonek zamieszka z domu, każdy kto chce mieć prawdziwego przyjaciela przekona się, że podjął właściwą decyzję udzielając kredytu zaufania Devonowi.